دو رباعی تقدیم به کسی که نمیدانم لیاقتش را دارد یا ندارد:

1)

ای موج خروشان شده در ساحل من

این رنگ غمت پاک بکن از  دل من

در  خانه ی دل یاد تو بیداد کند

چون عطر تنت پر شده در منزل من

2)

                        آهنـگ دلـــت تـرانه بــارانـم كــرد   
                                                سرسبـزتر از صبــح بهارانـم كـرد
                        بيمار شدم چـو از نظـر دور شـدي         
                                               يك لحظه شكرخند تو درمانم كرد

ما شیعه پررنگ و ریاییم همه
از مذهب منصور جداییم همه
عمریست که خون در دل مهدی شده است
سازنده ی این فاجعه ماییم همه

.............................................................
از بارش باران خدا خیس شدم
من قاتل هر لشگر ابلیس شدم
بازار خریداری من گشته بپا
بخشیده مرا گرچه که تدلیس شدم

ای خالق جان ، هستی ما رو به زوال است

گویی همه دلبستگی ام نیز خیال است

از هر چه تو گویی ، به جز از عشق ، رهاییم

کاین چرخش هستی ، تهی از عشق ، محال است

فرشته رهنما - رها