چه شدی گل که به یکباره گران افتادی ؟

چه خبر شد که به حالی نگران افتادی ؟

نکند طــرزنگاهی به توشور افتاده ست

ز چنین شــائبه با قصد امــان افتـــادی

همه جا زینت ُ ضرب المثلی بی تایی 

 زچه رو بسته نقــابی و نهان افتادی

نه سزاوار تو این روی پریشـــان باشد

جلوه کن باز-که چون برگ خزان افتادی

آن دلبر و دلداده دیوانه ما کو ؟

آن مهوش و مه صورت مه پاره ما کو ؟

هرگز نرود یاد دو چشم اش ز دل ما

آن فتنه فرخ پی فتانه ما کو ؟

دیریست که از یاد دل ما شده غافل

به یک حسن ِخدادادش ، ز جمعی دلبری دارد
ز  هر نازش به هر سویی ، دوچندان مشتری دارد

یکی خواندش مَلک ،دیگر پری رو ، آن یکی زیبا
ز هر سو بنگری او را ، جمال و منظری دارد

به چشمان شرر خیزش ، قسم بر ناز غمریزش
که از فقدان او اینجا ، توهّم ، برتری دارد

به ناز از هرکه دل برده ، به آزش زود آزرده
که هر جهدی کنی، آزش ، عصای اژدری دارد

مي آيد عشـــــق اينبـــار از يك فضـــــاي آبـي

                                       ميبـينمــش دوبـــاره در كوچـــــه هــاي آبــــي

چون قطره هاي شبنم آهسته مي خورد تــاب

                                      بـر روي بــــرگ گـــل هادر روشنـــــاي آبــــــي

ماه و گل و ستاره، شمع و نسيــم شبــــگــرد

                                      پشت حـــــريـري از مِـــه، يك رد پـــاي آبـــــي

در عمق چشــــم هايش يك آسمان روشـــن

                                       انــــگار پيك عشــــق است آن آشناي آبــــي