ما وارثان عشقیــم ، ترس از عدو نــــداریــــم
                                   در خط و خال یاریم خـــطی جز او نــــداریــــم

آئین پاکبازی  عشــق است و مــستی و مـــی
                                    در کـــار مـستی و مـی لاتـــقربوا نــــداریــــم

با لالـه های عــاشق پـــیمان خون چـو بستیم
                                       بـــر هـجر او صــبوریم ما جـستجو نــداریــم

تن پروری و غفلت  دلــــبستـــگی بـه مـکنت
                                     حقا که این مــرام و آن خــلق و خـو نداریــم

سـکان دولــــت عـشق از او بـه مـا رسیــــده
                                  مـــا تـشنه شرابـــیم دل بـــــر ســبو نداریــــم

با منـــعمان زورق انـدوه دل نگوئیم
                                     چون بـا خطر نـــدیده مــا گــفتگو نــــداریــــم

تـــا پــیر شـــاهد ما جـام از عـــدو گـــرفتـــه
                                        دیگر بـه نـزد ســـاقی آن آبـــرو نــداریــــم

از کـــوثــر ولایـت جــامـی بـــده کـــه از او
                                          در روز وعــــده  دیـگر در آرزو نــــداریــــم

جز صــحـبت نگارم هـرآنـــچـه درکتـاب است
                                   ما شیوه و گـــریـزی جز شـــستـشو نداریـــم

آن ناصحان عــاقل سهل است کـه این بداننـد
                                     رســوای ایـــن جـــهانیـــم راز مـگو نـداریـــم

زاهد لـباس خــود را در آب شـــهره شـــویــد
                                    غـرقابه در شـــرابــیم حـاجت به جـو نداریـم

دریـای بـــی تــــلاطـــم بـــا ســاحــلی فـــتـاده
                                     مــرداب مرده بـاشد آن رنـگ و بـو نداریــــم

جـــانـــا تـداوم عــشق(طوفان)بـــپا نـــموده
                                   ما حلـقه و کـــمـندی جـــز زلــف او نداریــــم